با اینکه سیستمهای IPL به سمت نرخ تکرار بالاتر و عملکرد مداومتری در حال حرکت هستند، محدودیتهای ساختاری لامپهای فلاش زنون سنتی بهطور فزایندهای آشکار میشوند. در سالهای اخیر، تولیدکنندگان دستگاهها و مهندسان خدمات گزارش تعداد فزایندهای از مشکلات عملکردی را ارائه کردهاند که ناشی از نرمافزار، اپتیک یا طراحی منبع تغذیه نیستند—بلکه ناشی از محدودیتهای فیزیکی خود لامپ هستند.
در لامپهای فلاش IPL معمولی، ضخامت دیواره لوله کوارتز حدود 0.5 میلیمتر است که برای استفاده بالینی معمول مدتها کافی در نظر گرفته شده است. با این حال، در شرایط عملیاتی مدرن — چگالی پالس بالاتر، جلسات درمانی طولانیتر و تحمل انرژی سفتتر — این ساختار اغلب نقطه اولیه خرابی محسوب میشود. چرخههای حرارتی مکرر منجر به تجمع تنشهای ریز در شیشه میشود که ممکن است به صورت رفتار تخلیه ناپایدار، سایش تسریعشده الکترودها یا در موارد شدید، پارگی زودهنگام لوله ظاهر شود.
از دیدگاه الکتریکی، ضخامت دیواره بهطور مستقیم بر تعادل حرارتی محفظه تخلیه تأثیر میگذارد. شیشه نازکتر گرما را بهصورت یکنواختتر دفع نمیکند و این امر منجر به ایجاد مناطق داغ محلی در امتداد مسیر قوس میشود. این گرادیانهای دمایی بر پویایی فشار گاز درون لامپ تأثیر میگذارند که به نوبه خود شکل پالس و ثبات انرژی را در طول زمان تغییر میدهند. برای سیستمهای IPL که در پنجرههای انرژی باریک تنظیم شدهاند، چنین تغییراتی مشکلاتی در مراحل بعدی ایجاد میکند: شدت نور ناسازگار، پاسخ درمانی متغیر و نیاز بیشتر به بازتنظیم مکرر.
ارزیابیهای اخیر مهندسی نشان میدهد که افزایش ضخامت دیواره کوارتز به حدود ۰٫۷ میلیمتر، استحکام مکانیکی و پایداری حرارتی را بهطور قابلتوجهی بهبود میبخشد، بدون اینکه بر انتقال نوری تأثیر منفی بگذارد. ساختار ضخیمتر تنش حرارتی را بهصورت یکنواختتری در سطح لوله توزیع میکند و از تغییر شکل در حین عملکرد با فرکانس بالا جلوگیری میکند. در نتیجه، رفتار تخلیه در طول عمر مفید لامپ ثابتتر باقی میماند و منحنیهای کاهش انرژی هموارتر و قابلپیشبینیتر میشوند.
برای تولیدکنندگان تجهیزات، این تغییر ساختاری پیامدهای عملی دارد. لامپهایی با پایداری حرارتی بهبود یافته، احتمال نوسان غیرمنتظره انرژی را کاهش میدهند و اجازه میدهند سیستمها برای مدت طولانیتری در وضعیت کالیبراسیون کارخانه باقی بمانند. برای مهندسان خدمات فنی، خطاها و ناهنجاریهای مرتبط با لامپ کمتر به معنای زمان عیبیابی کمتر و فرآیند تعویض کمتر است. در سطح بالینی، پزشکان از خروجی درمانی یکنواختتری بهرهمند میشوند، بهویژه در محیطهای پراستفاده که دستگاهها برای مدت طولانی بهصورت مداوم کار میکنند.
با تکامل بیشتر پلتفرمهای IPL، طراحی فلاشلامپ دیگر تنها یک در نظر گرفتن منفعلانه از قطعات مصرفی نیست. پارامترهای ساختاری مانند ضخامت دیواره لوله اکنون بهطور فعال بر قابلیت اطمینان سیستم، اقتصاد خدمات و یکنواختی بالینی تأثیر میگذارند. در این زمینه، مهندسی فلاشلامپ به یک عامل حیاتی در نسل بعدی دستگاههای زیبایی با عملکرد بالا تبدیل شده است.
